Przepraszamy za chwilową awarię. Staramy się przywrócić kompletne funkcjonowanie strony

MENU II  

   

 

   

Naszą stronę odwiedzono:  

234086
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
Last Week
W tym miesiącu
W poprzednim miesiącu
Łącznie
88
61
362
522
2324
116955
234086

Twoje IP: 54.166.158.73
Server Time: 2017-06-28 15:42:05
   

NIEZWYKŁE ODKRYCIE ARCHEOLOGICZNE W WOŻUCZYNIE

W listopadzie 2013 r., w Wożuczynie miało miejsce niezwykłe odkrycie archeologiczne. W porozumieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Lublinie Delegatura w Zamościu przeprowadzone zostały na terenie parku przy zespole zamkowo-pałacowym niewielkie, rozpoznawcze badania magnetyczne w obrębie działki 1.305, które objęły powierzchnię 16 arów. Prospekcja objęła miejsce, w którym należałoby lokalizować nieistniejącą już dziś kaplicę zamkową.

            Jedynym źródłem ikonograficznym, które pozwala powiedzieć cokolwiek o usytuowaniu i wyglądzie kaplicy jest rysunek Seweryna Zenona Sierpińskiego (1815-1843) zamieszczony w książce „Obraz miasta Lublina” z 1839 r. (w 1843 wydano poszerzoną wersję książki: „Historyczny obraz miasta Lublin”). Przedstawia on wzgórze, a na nim pałac z elementami dawnego zamku oraz park i ogród. Z lewej strony znajduje się kaplica wychodząca poza mur okalający, wystając spoza stojącej przed nią bastei południowo-zachodniej. Trudno dziś orzec, czy autor wiernie odwzorował kształt budowli, czy może uformowała ją wiedza i wyobraźnia autora, wiemy bowiem, że Sierpiński niejednokrotnie bywał w Wożuczynie i korzystał z obszernej biblioteki pałacowej. W każdym razie wygląd kaplicy zdradza pewne cechy typowe dla Lubelskiego Renesansu. Nie przez przypadek prace związane z jej odnalezieniem zostały zaplanowane na rok 2013 – Rok Renesansu Lubelskiego.

            Domniemane miejsce lokalizacji nieistniejącej już kaplicy zamkowej zostało zaznaczone przerywaną linią na planie sporządzonym przez D. Fijałkowskiego, M. Kseniaka, A. Marczak w artykule: „Historia i stosunki dendrologiczne parku w Wożuczynie” („Rocznik Sekcji Dendrologicznej Polskiego Towarzystwa Botanicznego”, XXXII, 1979, s. 153-157). Wstępne badania magnetyczne przeprowadzone w listopadzie 2013 r. potwierdziły istnienie w tym rejonie prostokątnego budynku o wymiarach 20 x 11 m, który można wiązać z poszukiwaną kaplicą, nieco przesuniętą i odchyloną względem propozycji wspomnianych autorów. Poza tym, uchwycono zarysy kolejnych zabudowań związanych zapewne w dawnym zamkiem. Pokazuje to bardzo wyraźnie, że metoda magnetyczna daje w tym przypadku bardzo konkretne i wiarygodne wyniki. W pracach w parku brali udział archeolodzy, historycy, regionaliści i współpracownicy związani ze Stowarzyszeniem Miłośników Wożuczyna i Okolic: Marcin Piotrowski, Patrycja Piotrowska, Andrzej Pasieczny, Barbara Typek, Sławomir Wiśniewski, Konrad Grochecki, Justyna Radomska i Zbigniew Grabiec.

            Rezultaty badań prowadzonych w Wożuczynie okazały się na tyle interesujące, że ich uczestnicy powiększyli zespół i stworzyli projekt prac na przyszłe lata. Do grona badaczy dołączyli także: znakomity historyk-mediewista dr hab. prof. IAE PAN – Andrzej Janeczek, doświadczony archeolog zajmujący się okresem średniowiecza i nowożytności - dr hab. prof. UR Andrzej Rozwałka, historyk, dyrektor Muzeum Regionalnego w Tomaszowie Lubelskim – Eugeniusz Hanejko oraz archeolog, dyrektor Muzeum przy Uniwersytecie Ivana Franki we Lwowie – Jaroslav Pohoralsky, absolwentka archeologii na UMCS – Małgorzata Lato.         Projekt nosi tytuł: „Zespół zamkowo-pałacowy w Wożuczynie: archeologiczne badania nieinwazyjne”. Celem projektu jest dokumentacja reliktów całego założenia, ich rozpoznanie oraz wstępna interpretacja przy wykorzystaniu nieinwazyjnych metod archeologicznych: prospekcji magnetycznej, w odniesieniu do obiektów podziemnych, a także inwentaryzacji rysunkowej, fotograficznej i opisowej pozostałości widocznych na powierzchni. Do dokumentacji oraz odczytania zabytków epigraficznych (m.in. kamienna płyta nagrobna leżąca w parku) wykorzystana będzie nowatorska analityczna metoda fotografii Reflectance Transformation Imaging. Realizacji tych działań towarzyszyć będzie kwerenda archiwalna, prowadzona w Polsce i na Ukrainie. Uzyskane wyniki mają ułatwiać w przyszłości podejmowanie decyzji konserwatorskich. Wyniki badań będą wydane w formie książki w j. polskim i ukraińskim, poza tym zostaną zaprezentowane na wystawie oraz sesji naukowej. Stowarzyszenie Miłośników Wożuczyna i Okolic podjęło starania o pozyskanie środków finansowych na realizację projektu.

   
© Stowarzyszenie Miłośników Wożuczyna i Okolic